Dušmanin moj dosada je
Gorda i jaka, koja dolazi
Uz vihor vjetra, sasvim tihog.
Tugu u srcu izaziva odbačena
Koncentracija uma moga!
Oh, slatka tugo, što me ubi
U tihu noć ovu! Odvedi
Dušmanina, dosadu tešku, daleko
U sive planine, u drugi razred!
Pomakni sat zvona milog i
dovedi mi taj divan kraj!